Kim vindt een regelmatige reflectie op je werk nodig

Op je plek zitten is niet vanzelfsprekend

Kim vindt dat gesprekken over ontwikkeling, groei en werkplezier eerder gevoerd mogen worden. Dat kan zelfs uitval voorkomen.

Vorige maand werd ik 30 jaar oud. Een goed moment om eens te reflecteren op de loop van mijn leven. Ben ik waar ik had willen zijn op mijn 30e? Ik denk het wel. Ik heb een fijne baan, kan me verder ontwikkelen, ga met mijn lieve partner op zoek naar een eerste koophuis – alle domeinen lijken goed te lopen!

Toch merk ik in de spreekkamer dat niet iedereen regelmatig even reflecteert of ze nog wel zijn waar ze willen zijn. Veel mensen komen er pas tijdens het verzuim achter dat ze hun baan eigenlijk helemaal niet meer leuk vinden, dat ze eigenlijk andere paden hadden willen volgen of niet kunnen doorgroeien zoals ze hadden gehoopt.

Ook uit onderzoek blijkt dat veel mensen ongelukkig zijn met hun werk. Meerdere onderzoeken (o.a. van het CBS) laten zien dat 24% van de werkende mensen niet tevreden is met hun werk. Dat is ontzettend veel! In de spreekkamer merk ik dat het vaak door de bedrijfscultuur of managementstijl komt dat mensen ongelukkig zijn met hun baan. Ook vertellen veel mensen me dat ze eigenlijk graag door zouden groeien, maar daar de kans niet toe krijgen.

Hoe kan het dan dat deze mensen niet massaal op zoek gaan naar een baan bij een ‘leuker’ bedrijf of naar een baan met meer doorgroeimogelijkheden? In de spreekkamer merk ik dat mensen vaak blijven waar ze zijn omdat ze een vast contract hebben en bang zijn om dat elders niet meer te krijgen. Het voelt ook veilig om te blijven waar je bent, voor de meeste mensen is verandering best eng.

Ik zou mensen toch graag op willen roepen om wél actie te ondernemen, omdat je heel veel tijd werkend doorbrengt en het hartstikke belangrijk is dat je het een beetje naar je zin hebt al die uren, week in, week uit. Te lang op de verkeerde plek zitten kan zelfs leiden tot ziekte. Je vervelen of eentonig werk doen kan bijvoorbeeld leiden tot een bore-out. En je kunt somber worden als je je niet op je plek voelt.

Ik ben ervan overtuigd dat er voor iedereen een leuke baan bestaat. Het is zonde om vele uren ongelukkig door te brengen of er zelfs mentale klachten van te krijgen als je niet op je plek zit.

Een goede eerste stap zou een gesprek met je leidinggevende kunnen zijn. De meeste leidinggevenden zullen graag meedenken of er misschien tóch doorgroeimogelijkheden zijn of dat er misschien een passende functie is elders in het bedrijf. Misschien kan er een loopbaancoach worden ingeschakeld om je te helpen onderzoeken wat je opties zijn.

Dus medewerkers: evalueer bijvoorbeeld jaarlijks even of je nog op je plek zit.
En leidinggevenden: bespreek dit ook eens wat vaker met je medewerkers en biedt hulp waar nodig. Dit kan ook weer verzuim voorkomen.

Ik hoop zelf ook bij mijn volgende evaluatiemoment weer te kunnen zeggen dat ik nog altijd op mijn plek zit!